เริ่มเลือกกาวจากผิวที่จะยึดและรูปทรงชิ้นส่วน ชื่อ PUD หรือลักษณะฟิล์มไม่แทนหลักฐานโครงการ ต้องระบุว่ารอยต่ออยู่ที่ใด ต้องยึดอยู่ตัวเมื่อใด และจะประเมินอย่างไร
ระบุผิวที่สัมผัสกาวจริง
ทำแผนผังวัสดุหุ้ม ชั้นหลัง โฟม โครงรองรับ และรอยต่อกาวแต่ละชั้น บันทึกเกรด ล็อต ความหนา ชั้นเคลือบ และการเตรียมผิวเดิม ชื่อ PVC, PU, TPO, PP หรือ ABS ไม่ได้ยืนยันว่าผิวยึดติดเหมือนกัน
แยกการทำความสะอาดจากการกระตุ้นผิว ตรวจวิธีเตรียมกับวัสดุและระบบกาวจริง บันทึกช่วงจากการเตรียมถึงทากาวและประกบ อย่ากำหนดให้ใช้หรืองดไพรเมอร์จากชื่อวัสดุเพียงอย่างเดียว
นำการคืนตัวมาร่วมออกแบบตัวอย่าง
ทำเครื่องหมายพื้นที่แบน ร่อง บริเวณยืด และขอบหุ้ม บันทึกทิศวัสดุหุ้ม การคืนตัว จุดสัมผัสฟิกซ์เจอร์ และลำดับถอด การลอกตัวอย่างแบนช่วยเทียบรอยต่อ แต่ไม่แทนข้อสังเกตการยึดอยู่ตัวที่จุดเหล่านี้
ใช้ส่วนโค้งหรือขอบหุ้มที่เป็นตัวแทนตรวจการสัมผัสและการเสียรูป เก็บภาพและเวลาสังเกตหลังเอาตัวรองรับออก แยกแรงตึงเดิมของวัสดุจากการเปลี่ยนแปลงบริเวณติดกาว เก็บตัวอย่างขอบยกก่อนสรุปสาเหตุ

แยกความเหนียวติด การอยู่ตัว และแรงลอก
ความเหนียวติดเริ่มต้นคือการจับยึดทันทีภายใต้การสัมผัสที่กำหนด การอยู่ตัวระยะแรกสัมพันธ์กับการเคลื่อนย้าย ส่งต่อ หรือถอด หากต้องการวัดความแข็งแรงเริ่มต้น ให้กำหนดเวลาระยะแรก ความกว้าง วิธีลอก และการรายงานค่าสูงสุดหรือเฉลี่ย
ความแข็งแรงสุดท้ายต้องมีการทำแห้งหรือบ่ม การปรับสภาพ และเวลาวัดของตนเอง ถอดชิ้นงานได้หรือขอบยังไม่ยกชั่วคราวไม่ได้พิสูจน์การบ่มสมบูรณ์หรือแรงลอกสุดท้าย ใช้คำแนะนำฉบับปัจจุบันของรุ่นนั้น
อ่านผิวเสียหายทั้งสองด้านก่อนเลือกขั้นต่อไป
ถ่ายภาพผิวคู่กันจากตำแหน่งเดียว แยกการหลุดที่โครง ความเสียหายในกาว และการฉีกของโฟมหรือวัสดุหุ้ม วัสดุฐานฉีกไม่ได้พิสูจน์ว่าทุกรอยต่อผ่าน รูปลักษณ์ดีไม่ใช่ค่าความแข็งแรง
เชื่อมรหัสตัวอย่างกับการทา ทำแห้ง กระตุ้น กด และถอด เก็บตัวควบคุมที่ไม่เร่งอายุและตัวอย่างซ้ำของกลุ่มผิดปกติ เลือกตัวแปรถัดไปโดยเจาะจง ไม่เหมารวมหลายการเปลี่ยนแปลงเป็นผลของสูตรกาว

ตรวจยืนยันและหารือจากชิ้นส่วนจริง
ตกลงวิธีประเมินลักษณะภายนอก การยึดติด ความร้อนพร้อมโหลด ความชื้น และความทนทานอื่นแยกกันก่อนใส่ผล หากไม่มีบันทึกหรือเกณฑ์ ให้คงสถานะรอ ข้อมูลคู่วัสดุอื่นไม่ใช่เกณฑ์ปล่อยชิ้นส่วนนี้
ส่งชั้นวัสดุ ผิวจริง ตำแหน่งปัญหา บันทึกกระบวนการ และข้อกำหนดลูกค้าให้ RELANET ขอ TDS และ SDS ปัจจุบันของส่วนประกอบ แยกการประเมินตัวอย่างจากอนุมัติผลิต ไม่สมมติกำหนดส่งตัวอย่างเฉพาะงานหรือผลรับประกัน
ตรวจข้อมูลวัสดุและกระบวนการต่อ
ดู แนวทางเตรียมผิว และ การประเมินแผงประตู หากต้องวางแผนทดลองและบันทึกการเปลี่ยนแปลง ให้อ่าน แนวทางประเมินกระบวนการ PUD
แยกการประเมินกลิ่น VOC และความทนทาน
ประเมินกลิ่นของชิ้นส่วนภายในตาม NES M0160 ฉบับที่ใช้กับโครงการ ส่วน VOC ความทนทาน และข้อกำหนดทางกฎหมายต้องประเมินแยกกัน การระบุวิธีทดสอบไม่ได้หมายความว่าผลิตภัณฑ์หรือโครงการผ่านการทดสอบแล้ว
- NES M0160 เป็นวิธีทดสอบกลิ่นของชิ้นส่วนภายในในระบบมาตรฐาน Nissan ต้องยืนยันชนิดตัวอย่าง การปรับสภาพ ขั้นตอน และเกณฑ์ของโครงการ วิธีนี้ใช้แทนการทดสอบ VOC หรือการประเมินคุณภาพอากาศของรถทั้งคันไม่ได้
- สำหรับโครงการ Nissan ที่มีข้อกำหนดเกี่ยวข้อง ให้ประเมิน VOC ของชิ้นส่วนตามวิธี NES M0402 และเป้าหมาย NES M0403 ฉบับที่โครงการใช้ ผลกลิ่นไม่ยืนยันผล VOC ส่วนความร้อนชื้น ความร้อน การเกิดฝ้าจากสารควบแน่น และการตรวจข้อกำหนด REACH หรือ ELV ต้องมีเอกสารและข้อสรุปแยกกัน
แหล่งเอกสารและขอบเขตการใช้ Nissan · NES M0160 / NES M0402 / NES M0403